تبليغاتX
هرچه میخواهد دل تنگت بگو
عشق و دیگر هیچ
اگه عشق با شکوهم واسه قلب تو حقیره

بگو تا که هرچی دارم پیش پای تو بمیره

تو غنیمت بزرگی توی این قحطی عاشق

تویی داغ عاشقونه رو تن سرخ شقایق

بگو تا برات بیارم هرچی خواستنی تو دنیاست

بگو تا برات بمیرم مثل تشنه که تو دریاست

+ نوشته شده در  جمعه ششم شهریور 1388ساعت 15:27  توسط امیر شهبازی | 
دل من دیگه خطا نکن     با غریبه ها وفا نکن

زندگی رو باختی دل من     دنیا رو شناختی دل من

خسته ام از از دل نوشتن

از دل داشتن

از دوست داشتن

از عشق ورزیدن

و پایینتر از اینها

خسته ام از دوستی‌های الکی

از به دیوار خوردن

از از دوست بریدن

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم تیر 1388ساعت 11:15  توسط امیر شهبازی | 
سلام دوستان ببخشید نمیتونم آپ کنم خیلی خیلی سرم شلوغه  تازه امتحاناتم هم داره شروع میشه... خدا رحم کنه

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:30  توسط امیر شهبازی | 
در مکتب زندگی دو چیز اموختم عشق و وفا

عشق را زمانی که گرفتار چشمان سیاهت شدم

و وفا را زمانی که چشمان سیاهت تنهایم گذاشت و

                                        سیاهی چشمانت جامه تنم شد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم آبان 1387ساعت 8:46  توسط امیر شهبازی | 
تو به من خندیدی
و نمیدانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان
غرق این پندارم
که چرا
خانه کوچک ما سیب نداشت...

شعر از :مصدق

 

 

در این شهر مردمانیست...



مردمانی که


همچنان که تو را میبوسند...



طناب دار تو را می بافند...



مردمانی که ...



مردمانی که صادقانه دروغ میگویند...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387ساعت 18:46  توسط امیر شهبازی | 
 

خيلي سخته كه بغض داشته باشي ، اما نخواي كسي بفهمه ... خيلي سخته كه عزيزترين كست ازت بخواد فراموشش كني ... خيلي سخته كه سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته كه روز تولدت ، همه بهت تبريك بگن ، جز اوني كه فكر مي كني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته كه غرورت رو به خاطر يه نفر بشكني ، بعد بفهمي دوست نداره ....

 

------------------------------------------

شمع مي سوزد و پروانه به دورش همه شب       

                                                    من كه مي سوزم و پروانه ندارم چه كنم

 

آخر دنياست بخند آدمك مرگ همين جاست بخند آن خدايي كه بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند دست خطي كه تو را عاشق كرد شوخي كاغذي ماست بخند

 

------------------------------------------

 عشق آن نيست که يک دل به صد يار دهيد عشق آن است که صد دل به يک يار دهيد

.....................................................................................................................................................

 

 

 

مرا در قبر سیاهی بگذارید تا همه بدانند در سیاهی ترین تاریکی ها جان باخته ام.

هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را از کوه بغلتانید هر جا آرام

 گرفت بدانید آنجا قبر من است.

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسیدم.

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه چشم انتظار مانده ام.

موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا هیچ امید و آرزویی نداشتم.

بوته گلی وحشی در تابوتم بگذارید تا به جای معشوقم همراهم باشد.

تکه یخی روی قلبم بگذارید تا با تابش آفتاب،آب شود و به جای عزیزم برایم بگرید.

 

اشتباهي كه يك عمر پشيمانم از آن
اعتمادي است كه بر مردم دنيا كردم

 

.........................................

 

+

 

 

 

 

 

زندگی آب روانیست روان میگذرد .................

                                            آنچه اقبال منو توست همان میگذرد

                           ........................................................

بگیر از من گل یاد بودی  

                          که تنها لایق این گل تو بودی

                                                           هزاران خواستند از من بگیرند

                                              ندادم

                           چون عزیز من توبودی

         

+

 

 

 

 

 

 

كاش قلبم درد پنهاني نداشت

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

كاش مي شد دفتر تقدير عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

 

 

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

 هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو:

 يادت بخير

 

 

 

 

 

 

 

    ___ امير___ 


 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387ساعت 20:20  توسط امیر شهبازی | 
کساني که به طرف عقربهاي ساعت امضاء مي‌كنند انسان‌هاي منطقي هستند
*كساني كه بر عكس عقربه‌هاي ساعت امضاء مي‌كنند دير منطق را قبول مي‌كنند و بيشتر غير منطقي هستند
*كساني كه از خطوط عمودي استفاده مي‌كنند لجاجت و پافشاري در امور دارند
*كساني كه از خطوط افقي استفاده مي‌كنند انسان‌هاي منظّم هستند
*كساني ك با فشار امضاء مي‌كنند در كودكي سختي كشيده‌اند
*كساني كه پيچيده امضاء مي‌كنند شكّاك هستند
*كساني كه در امضاي خود اسم و فاميل مي‌نويسند خودشان را در فاميل برتر مي‌دانند
*كساني كه در امضاي خود فاميل مي‌نويسند داراي منزلت هستند
*كساني كه اسمشان را مي‌نويسند و روي اسمشان خط مي‌زنند شخصيت خود را نشناخته‌اند
*كساني كه به حالت دايره و بيضي امضاء مي‌كنند ، كساني هستند كه مي‌خواهند به قله برسند

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387ساعت 20:2  توسط امیر شهبازی |